Dzisiaj przedstawię spis podstawowych różnic pomiędzy autyzmem a zespołem Aspergera, które podobnie jak w poprzednim artykule (Autyzm a zespół Aspergera – podobieństwa) zawarłam w postaci tabeli, aby ułatwić odbiór treści i usystematyzować wiadomości. Wszelkie informacje pochodzą z wiarygodnych źródeł, m. in. z książki Jarosława Jacka Błeszyńskiego[1].

 

Różnice

Autyzm od zespołu Aspergera odróżnia sporo cech. Niektóre symptomy, choć z pozoru podobne, różnią się intensywnością czy czasem trwania. Są też i takie objawy, które jednoznacznie wskazują, z jaką jednostką chorobową mamy do czynienia. Marta Korendo zwróciła uwagę, iż osoby z zespołem Aspergera wykorzystują gest wskazywania palcem oraz wybiórczo słuchają siebie, radia czy reklam telewizyjnych, podczas gdy osoby autystyczne nie posiadają tych umiejętności. Są to ważne różnice między rozwojem mowy i zachowań komunikacyjnych w autyzmie oraz zespole Aspergera[2]. Dobre poznanie symptomów obu zaburzeń pozwala na właściwe diagnozowanie pacjentów, a w konsekwencji dobranie odpowiedniej, jak najskuteczniejszej terapii[3].

Autyzm i zespół Aspergera – różnice

Lp.CharakterystykaZespół AspergeraAutyzm
1.Klasyfikacja –
w grupie ICD-10 – zaburzenia rozwoju psychicznego
F80 – specyficzne zaburzenia w rozwojuF84 – całościowe zaburzenia rozwojowe
2.Wiek pacjenta, u którego pojawiają się pierwsze objawypomiędzy 3 a 7 rokiem życiado 3 roku życia
3.Obraz klinicznynieprawidłowości w zapisie EEGbrak nieprawidłowości
w zapisie EEG
4.Komunikacja rówieśniczazachowanabrak
5.Uczenie sięłatwość zdobywania wiedzy z dziedzin, które interesują osobę z ZA, podatność na system nagródniski poziom podatności na system nagród
6.Kontakt wzrokowyutrudniony (wynikający
z koncentracji uwagi)
brak, sporadyczny
7.Podatność na wspomaganie komunikacjiwysokaniska
8.Występowanie objawówod 3 do 15 roku życiaprzez całe życie
9.Rozwój intelektualnyrozwój umysłowy nie odbiega zazwyczaj od normy, a w niektórych przypadkach jest nawet oceniony jako powyżej przeciętnejrozwój intelektualny jest znacznie opóźniony, często diagnozowane jest opóźnienie, a nawet duże upośledzenie umysłowe; ok. 70% dzieci opóźnionych w rozwoju umysłowym
10.Emocjemożliwość wystąpienia problemów z właściwą oceną i zrozumieniem własnych emocji, skłonności depresyjne (związane z uświadamianiem sobie własnej odmienności), w wieku młodzieńczym możliwe próby samobójczewiększe natężenie trudności: brak empatii i rozumienia emocji innych osób przy jednoczesnym braku umiejętności okazywania różnych stanów uczuciowych; trudności w pohamowaniu nieoczekiwanych nagłych stanów nadpobudliwości, skłonności do autoagresji, silne lęki, wahania nastroju
11.Komunikacja werbalnakomunikacja werbalna nie sprawia dzieciom trudności, czasami w rozmowie z innymi osobami posługują się nad wyraz dojrzałym językiem, mają bogate słownictwo (zwłaszcza związane z obszarem zainteresowań), sposób wyrażania przesadnie ścisły, sformułowania są nierzadko bardzo wyszukane; negatywną stroną komunikacji werbalnej dzieci z ZA jest częste pomijanie partnera w rozmowie, a także narzucanie tematów rozmowy dzieci z tym zaburzeniem bardzo często nie mówią w ogóle, a nawet, jeśli mowa ich nie została w żaden sposób zaburzona, umiejętności tej nie potrafią wykorzystać do komunikowania się z otoczeniem
12.Motorykauderzająca niezgrabność, sztywność, zła motoryczna koordynacjazwinność, gibkość, zgrabność
13.Gest wskazywania palcemnakazujący gest wskazywania palcem – gest ten pojawia się ok. 8–9 miesiąca życia; może mieć charakter nakazujący ”daj, zrób, tam...” lub orzekający „o zobacz...”; dzieci z ZA zwykle realizują typ nakazowy, co zbieżne jest następnie z typem komunikacji, jako narzędzia osiągnięcia określonego celubrak gestu – w żadnym wymiarze – ani nakazowym, ani komunikacyjnym; dzieci autystyczne, jeśli już to robią, pokazują najczęściej ręką dorosłego, a raczej kierują tę rękę jako narzędzie w stronę przedmiotu, który chcą otrzymać
14.Słuchaniewybiórcze słuchanie (siebie, TV, radia) – cechuje je skupianie szczególnej uwagi na tematach, które dziecko interesują, zdolności wyławiania z rozmów dorosłych ważnych informacji, przy jednoczesnym zupełnym braku słuchania opowieści o wydarzeniach czy emocjach; szczególną uwagę wykazując przy oglądaniu reklam telewizyjnych niż radiowych (obraz); niektóre dzieci, podczas wygłaszania długich monologów, sprawiają wrażenie, jakby czerpały przyjemność ze słuchania samych siebiebrak słuchania – dzieci autystyczne najczęściej zachowują się jak funkcjonalnie niesłyszące
15.Funkcjonowanie w społeczeństwiedzieci z ZA zdecydowanie lepiej niż dzieci autystyczne przystosowują się do zachowań typowych dla danego środowiska, chociaż zdarzają się przypadki, gdy chore dzieci traktują inne osoby jako przeszkody na drodze do ich celurelacje z otoczeniem są bardzo utrudnione i poważnie zaburzone; dzieci autystyczne nie potrafią nawiązać relacji nawet z najbliższym otoczeniem; częściej uciekają od kontaktów, niechętnie nawiązują rozmowę (lub nie nawiązują jej wcale), a nawet zdają się nie dostrzegać wokół siebie żadnych osób

W artykule zostały omówione jedne z ważniejszych i kluczowych różnic między autyzmem i zespołem Aspergera, a także krótkie opisy cech charakterystycznych obu zaburzeń.

 

Inne artykuły

Zachęcamy do przeczytania innych naszych artykułów, które być może pomogą w zrozumieniu innych ludzi, dostarczą podstawowej i niezbędnej wiedzy na temat różnych zaburzeń oraz nieprawidłowości.

 

[1] Błeszyński J. J., Analiza różnicująca wybranych zespołów zaburzeń autystycznych. Zarys rewalidacji, Toruń 2010, s. 163–191.

[2] Korendo M., Kryteria diagnozy różnicowej autyzmu i zespołu Aspergera, [w:] „Nowa Logopedia. Zagadnienia mowy i myślenia”, t. 3., pod red. M. Michalika, A. Siudak, Z. Orłowskiej-Popek, Kraków 2012, s. 249–257.

[3] Kruk-Lasocka J., Autyzm czy zespół Aspergera? Wpływ rozbieżności diagnostycznych na oddziaływania terapeutyczne, [w:] Autyzm wyzwaniem naszych czasów, pod red. T. Gałkowskiego i J. Kossewskiej, Kraków 2000, s. 22.