Depresja

Depresja

to poważne zaburzenie nastroju i emocji. Stanowi obecnie czwarty najpoważniejszy problem zdrowotny na świecie wg danych Światowej Organizacji Zdrowia. Statystycznie dotyka ona około 10 procent populacji. Według danych WHO na depresję choruje 350 milionów ludzi. Każdego roku z jej powodu umiera ok. 800 000 osób.

 

Objawy depresji

Depresję charakteryzuje obniżony nastrój, zmniejszenie aktywności oraz energii. Obniżona jest również koncentracja, odczuwanie przyjemności. Zwykle osoby z depresją cierpią na zaburzenia snu, łaknienia, ubytek masy ciała oraz zmniejszone libido. Osoby cierpiące na depresję mają niskie poczucie własnej wartości niezależnie od bieżących wydarzeń, mają poczucie winy, oskarżają się i wymierzają sobie karę np. okaleczając się. Izolują się, stronią od kontaktu z ludźmi. Widzą wszystko w negatywnym świetle.

Nasilenie depresji określa się jako łagodne, umiarkowane bądź ciężkie.

depresja

Przyczyny depresji

Depresja może być uwarunkowana biologicznie (endogenna) wynikająca z zaburzeń np. produkcji neuroprzekaźników serotoniny czy noradrenaliny. Czynniki genetyczne nie są odpowiedzialne za rozwój choroby, ale predysponują do łatwiejszego popadania w nią.

Depresja reaktywna (egzogenna) związana jest z wystąpieniem stresującego bodźca np. śmierć małżonka, choroba, problemy w pracy, przeprowadzka. Zaburzenia depresyjne bardzo często sprzężone są z chorobami somatycznymi tj. cukrzycą, nadciśnieniem, chorobami neurologicznymi. Depresje mogą być zarówno przyczyną, jak i skutkiem choroby.

Depresje reaktywne wymagają różnicowania ze stanami przygnębienia. O rozpoznaniu decyduje długość występowania objawów oraz ich nasilenie.

Przyczyn depresji jest wiele, może również wystąpić w przebiegu gwałtownych zmian hormonalnych – depresja poporodowa.  Może również ujawnić się w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej czy jednobiegunowej.

Diagnoza i leczenie

Osoby z objawami depresji powinny być pod opieką lekarza psychiatry, który zdiagnozuje chorobę oraz wprowadzi leczenie farmakologiczne. Pacjenci uczęszczają również regularnie na psychoterapię, na której poznają istotę swoich problemów, uczą się radzenia sobie z sytuacją, która mogła być powodem wystąpienia choroby. Leczenie depresji jest procesem długotrwałym, przyjmowanie leków powinno trwać nie mniej niż pół roku w przypadku pojedynczego epizodu depresji. Jeśli następuje nawrót choroby proces leczenia ulega wydłużeniu.

Jeśli nie jesteśmy pewni czy nasze objawy są symptomami depresji czy też chwilowym przygnębieniem, smutkiem, możemy posłużyć się skalą depresji tzw. Test BECKA (autorstwa Aarona Becka)– jest to skala samooceny i służy do przesiewowego rozpoznawania u siebie objawów choroby. Jest to tylko narzędzie pomocnicze, nie zastępuje ono diagnozy lekarza psychiatry. Test składa się z 21 pytań wielokrotnego wyboru i jest jednym z najpowszechniej stosowanych narzędzi do oceny depresji.

Oprócz zażywania leków oraz udziału w psychoterapii osoby powinny być aktywne fizycznie. Aktywność wyzwala produkcję endorfin, poprawia samopoczucie, dotlenia mózg, rozładowuje napięcie. Aktywność ruchowa jest trudna do podjęcia dla pacjentów ze względu na obniżoną motywację do ruchu, chroniczne zmęczenie, brak energii, problemy ze snem.

Dieta w leczeniu depresji.

Założenia i plan badania SMILES (Supporting the Modification of lifestyle In Lowered Emotional States), które zostały przedstawione na łamach BMC Psychiatry wykazały, że elementy diety śródziemnomorskiej mogą chronić przed chorobą, a dieta oparta o tłuszcze i białko zwierzęce, mogą sprzyjać depresji.

 

Rokowanie

Rokowanie u pacjentów z rozpoznaną depresją zależy od: wieku, sytuacji rodzinnej, zawodowej, od tego czy depresji towarzyszą również inne choroby. Pacjentom młodym, przed chorobom aktywnym zawodowo, mające wsparcie ze strony bliskich łatwiej jest pokonać chorobę i wrócić do normalnego funkcjonowania.

 

Nie traktuj powyższych informacji jako porady lekarskiej, jeśli wymienione objawy dotyczą Twojego dziecka lub Ciebie, skontaktuj się z nami lub lekarzem w Twojej okolicy. Pamiętaj, aby nie lekceważyć objawów.

źródła:
VADEMECUM Lekarza Ogólnego pod redakcją Włodzimierza Brühla, Ryszarda Brzozowskiego. Państwowy Zakład Wyd. Lekarskich, Warszawa, 1990.
http://forumprzeciwdepresji.pl
Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10. Badawcze kryteria diagnostyczne. Uniwersyteckie Wyd. Medyczne Vesalius, Kraków, Warszawa. 2007

 

Skontaktuj się z nami

(32) 231 26 90

 

Gliwice

32 331 58 73
32 231 26 90
665 712 735

Wrocław

601 780 453

Gliwice

ul. Siemińskiego 22
(Dawniej Wieczorka)
III piętro

Poniedziałek – Czwartek
8-20

Piątek
7:30-20

 

 

Przystanek: Gliwice Jasnogórska

Darmowy parking na ul. Daszyńskiego oraz ul. Kozielskiej

 

Możliwość płatności kartą