Używki wśród młodzieży.

Większą skłonność do sięgania po używki przejawia młodzież z rodzin zaburzonych, a także takich, w których co najmniej jedna osoba dorosła jest uzależniona.

Jako jeden z czynników wzrostu ryzyka sięgania po używki przez nastolatków wskazywana jest słaba komunikacja z rodzicami. Z sięganiem po używki wiąże się również buntowniczość, odrzucenie tradycyjnych wartości, tolerancja odmienności, niekonwencjonalne zachowanie, poszukiwanie przygód i wrażeń, skłonność do ryzyka, brak zaufania do ludzi, słaba kontrola impulsów i niezdolność odraczania gratyfikacji (Dodziuk, 1996; Lowe, Foxcroft i Sibley, 2000).

Głównymi czynnikami mającymi wpływ na podjęcie decyzji o paleniu papierosów przez młodzież są – poza buntem – ciekawość, chęć poczucia się bardziej dorosłym, potrzeba akceptacji i imponowania rówieśnikom (Małkowska – Szkutnik, Dzielska i Mazur, 2010). Trudno jednoznacznie stwierdzić, czy młodzież rozpoczyna palenie pod wpływem nacisków rówieśników, czy też palenie spowodowane jest potrzebą bycia przynależnym do jakiejś ,,wspólnoty” (palaczy) (Griesbach i Currie, 2001).

Badacze wskazują na istotne związki pomiędzy paleniem papierosów przez uczniów szkół gimnazjalnych a wykorzystywaniem przez nich nieadaptacyjnych sposobów radzenia sobie ze stresem.

Dane statystyczne pokazują, że w Polsce aż 42 % badanych gimnazjalistów pali papierosy. Wymieniane powody palenia w tej grupie to przede wszystkim: ciekawość nowych doznań (68%) i potrzeba bycia akceptowanym przez innych (14%). Część badanych (5%) jako przyczynę palenia papierosów podaje nudę. Dziewczęta wskazują, że palenie papierosów stanowi reakcję na stres, podobnie jak picie alkoholu i korzystanie ze środków uspokajających. Dla chłopców picie alkoholu i palenie papierosów jest również sposobem na radzenie sobie ze stresem. Młodzież reaguje na palenie papierosów i pice alkoholu poczuciem winy, przygnębieniem, agresją skierowaną wobec siebie lub innych ludzi. Zauważono, że młodzież paląca papierosy i pijąca alkohol częściej wybiera strategie ucieczki od trudności, poza tym nadmiernie koncentruje się na poniesionych porażkach. W sytuacji porażki upatruje jej przyczyn poza sobą i poszukuje zastępczej satysfakcji, na przykład w formie jedzenia czy oglądania telewizji (Potembska, Dworzański i Pawłowska, 2009).

(…)

Poważnym zagrożeniem dla młodzieży jest zażywanie narkotyków.

Mogą one dawać jednostce chwilowe złudne poczucie bycia niezależnym, uwolnienia od problemów związanych z rzeczywistością i okresowo redukować lęk.
Pewne środki odurzające (morfina, heroina, opium, kodeina) mają działanie neutralizujące ból (opiaty); wykorzystywane w medycynie do analgezji nie uzależniają, natomiast gdy stosowane są do odurzania się – uzależniają już po kilkukrotnym użyciu.
Inne rodzaje narkotyków pobudzają (np. amfetamina, metaamfetamina, kokaina), powodują zwiększoną rozmowność lub wręcz nadpobudliwość psychoruchową. Zażywanie narkotyków traktowane jest zwykle jako sposób na poradzenie sobie z lękiem, niską samooceną, frustracją (por. Pospiszyl, 2008).

(…)

źródło:

Agnieszka Wilczyńska, (2013). Uwarunkowania radzenia sobie młodzieży w sytuacjach zagrożenia wykluczeniem społecznym. 
Katowice. Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego